Met een heldere richting voor ogen

Afgelopen donderdag gaf ik een workshop ‘Oriënteren op nieuwe werk’aan deelnemers die boventallig zijn. De deelnemers gaven aan het eind van de workshop aan wat ze ontdekt hadden. Op het evaluatieformulier schreven ze dat meer inzicht in zichzelf, in wie ze zijn en wat ze kunnen hadden gekregen. En dat de workshop ze hielp weer een stap verder te komen.

Zo’n workshop geven we samen vorm, de deelnemers en ik als coach. Het hoeft dus niet allemaal vanuit mij te komen. Juist niet. Net als een interactie geef je samen zo’n dag vorm. Er kunnen mooie inzichten en ervaringen ontstaan wanneer er aan beide kanten openheid en nieuwsgierigheid is.

Aan het einde van de workshop reflecteerde ik zelf ook op de workshop. Was ik ook tot een ontdekking gekomen? Ja. En die ontdekking was een vraag:  Wat nu als je ervan uit gaat dat alles wat je doet een eigen moment heeft? Die zich vanzelf aandient.

Dat je mag ontspannen, dat je niet alles nu, of direct hoeft te doen. En dat als je dat niet doet, dat je  jezelf ervan langs geeft omdat je het nog steeds niet hebt gedaan.

Je hoeft nadat je je richtig hebt gekozen, nadat je weet wat er voor jou toe doet, wat jij wilt bijdragen, helemaal niet zo krampachtig te duwen en te trekken. Het moment is vanzelf daar. Je herkent het moment wanneer je merkt dat het klopt, dat het soepel gaat.

En het grappig is dat je dan juist heel actief wordt. Zo ben ik nu op ‘mijn vrije dag’ toch aan het werk. Voelt dit vervelend? Nee, helemaal niet. Juist het tegenovergestelde. Het voelt nuttig en zinvol, en het gaat makkelijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *